Triskellon Blog Wim Kooi

Triskellon, alles op gebied van mens en werk

november 25th, 2011

Loopbaanbegeleiding loont. Ook woor werkgevers. Zeker nu!!

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

Uit onderzoek van het Centraal Bureau voor de Statistiek blijkt dat het aandeel van burn-out in het totale ziekteverzuim toeneemt. Beroerd voor de betrokken medewerkers maar ook voor hun werkgever. Burn-out leidt nogal eens tot langdurig verzuim en is daarmee een financieel risico voor bedrijven. Denk bijvoorbeeld aan de kosten voor verzuimbegeleiding, de arbodienst, de werving van een vervanger die ook nog eens eerst ingewerkt moet worden. En … vindt maar eens die goede vervanger.

Burn-out kan ontstaan als medewerkers te lang werk doen waar ze niet goed in zijn of door onzekerheid over hun baan. Maar ook veranderingen in de persoon, de persoonlijke omstandigheden of in de functie kunnen maken dat de ‘fit’ tussen mens en job ontbreekt en het gaat schuren. De aanloopfase naar een burn-out is vaak lang en voor anderen onzichtbaar. De spanning kropt zich op bij de medewerker, die daarover tegen de werkgever vaak zijn mond houdt maar het soms ook voor zichzelf niet wil weten. Het enige wat de werkgever misschien merkt, is vermoeidheid, minder enthousiasme, minder prestaties, vage ziekteklachten, wat vaker een dagje ziek. De kostenteller begint dan ongemerkt te lopen. Burn-out is bovendien besmettelijk: collega’s van minder enthousiaste medewerkers dreigen ook hun enthousiasme te verliezen.

De crisis is voor veel werkgevers aanleiding om terughoudend te zijn om te investeren in personeel. Begrijpelijk want de winstmarges staan onder druk. Toch is dit wijsheid voor de korte termijn. Want op de langere termijn wachten juist hogere kosten. Bijvoorbeeld vanwege de oplopende kosten voor medewerkers met een burn-out. Of omdat de medewerkers in betere tijden tóch bijscholing nodig hebben. Of omdat er extern geworven moet worden terwijl er binnen de organisatie ook geschikte mensen waren geweest als zij tijdig waren klaar gestoomd voor de betreffende functie.

Loopbaancoaching en investeren in personeel loont. Loopbaancoaches kunnen medewerkers stimuleren om zich te blijven ontwikkelen, advies geven over bijv. scholing of begeleiden bij een herbezinning op werk in een intensiever traject. Steeds wordt maatwerk geleverd en gewerkt aan een plan in het belang van alle betrokken partijen. Soms is het ook goed om afscheid te nemen en dan komt outplacement in beeld.

Door loopbaancoaching worden medewerkers zich bewust van eigen kracht en ontwikkelingsmogelijkheden. Ze weten in welke richting ze zich willen ontwikkelen en staan open voor nieuwe mogelijkheden om hun talent in werk te vertalen. Dit vermindert het risico van uitval en versterkt de groei van ondernemingen in productiviteit, omzet, innovatiekracht en bevlogenheid.

Deze blog verscheen in november 2011 als column in Handel & Wandel, blad van de Ondernemersvereniging de Driehoek in de gemeente Dronten.

november 7th, 2011

Mantelzorg en werk

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

Mantelzorgers, ik heb er een zwak voor. Het zal je maar gebeuren. Plotseling wordt een goede bekende, een familielid, goede vriend, buurman ziek, krijgt een ongeluk of erger, en hij redt zichzelf niet meer. Hij wordt zorgvrager en heeft dus hulp nodig. Jouw hulp. Je wordt niet gevraagd of je het wilt doen. Nee je doet het gewoon. Je staat klaar voor hem want het is toch logisch dat je het doet. Ongevraagd. Zoals 1 op de 10 Nederlanders dat doet. En 1 op de 8 werkenden.

Maar jij hebt ook je leven. Je werk, je activiteiten buiten het werk, je hobby’s, jouw familie. Waar haal je de tijd, ruimte en energie vandaan om mantelzorg te bieden aan jouw naaste? Hoe regel jij het allemaal? Hoe pas jij het in? Nee, niet zeggen dat het gewoon is dat je het doet. Want natuurlijk is het gewoon maar het is het niet!

Ik heb zoals gezegd een zwak voor mantelzorgers. Mijn vrouw was mantelzorger voor haar dementerende moeder die op ruim een uur rijden bij ons vandaan woonde. Dat eiste veel. Nadat haar moeder overleden was is ze gaan werken als consulent bij een steunpunt mantelzorg. Nu komt ze regelmatig met de voor mij uiteraard anonieme verhalen thuis. Want ze moet ze kwijt. En ik kan wat hebben, gelukkig maar. De plaatsen waar de duivel op één hoop schijt, mijn vrouw kent ze. En het zijn er veel kan ik zeggen.

Natuurlijk heeft mantelzorg consequenties voor het werk. De werkgever krijgt er het nodige van mee, evenals collega’s die bijvoorbeeld als achtervang moeten dienen voor de mantelzorger die iets moet doen met de zorgdrager. En de mantelzorger ziet zijn plannen voor een mooi verloop van zijn loopbaan wellicht doorkruist. Dat zijn maar een paar voorbeelden.

Donderdag 10 november a.s. is de jaarlijkse landelijke Dag van de Mantelzorg. Mantelzorgers worden dan terecht in het zonnetje gezet. Heb jij enig idee hoeveel tijd aan mantelzorg wordt besteed? Heel veel! En heb jij ook enig idee hoeveel besparing mantelzorg oplevert voor de zorg? Heel veel! Hoeveel dank zijn wij als samenleving verschuldigd aan mantelzorgers? Niet aan te beginnen. Troost: de meeste mantelzorgers willen niet bedankt worden want het is toch gewoon wat ze doen!?

Met Triskellon gaan we er een Twemadag aan wijden. Dat is iets nieuws. Een themadag via twitter. Zelf bedacht. En we besteden zo aandacht aan de relatie mantelzorg en werk. Die is nog zwaar onderbelicht en vereist veel meer aandacht. We brengen leesvoer, filmpjes, interviews, blogs en Koefnoen komt ook langs. Het doet me goed dit te doen! Ik ben benieuwd naar reacties op het initiatief.

Zelf als mantelzorger of als werkgever vragen bij dit onderwerp? Neem vooral contact op met ons. Kijk voor meer informatie over de twemadag zie http://bit.ly/sRKIpE op onze nieuwspagina.

 

oktober 14th, 2011

Sociale media en het bruine café

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

Waar mensen met elkaar contact hebben daar is de echte ontmoeting. Of het gaat om broer en zus, man en vrouw, ouders en kinderen, werkgever en werknemer, buren, vrienden: waar mensen elkaar ontmoeten gebeurt iets. De Joods-Oostenrijks-Israëlische godsdienstfilosoof Martin Buber (1878 – 1965) heeft eens gezegd: ‘Al het werkelijke (menselijke) is ontmoeting’. Hij pleit voor de open ontmoeting en voor werkelijke verbondenheid.

Tegenwoordig hebben we de beschikking over een enorm arsenaal aan communicatiemiddelen,  en dat wordt alleen maar groter.  We begonnen met persoonlijk contact, leerden te praten, te schrijven, rooksignalen te gebruiken, papier te bedrukken, te telefoneren, te faxen, te emailen, gebruik te maken van Skype, chat, Twitter, door te pingen, door te …….  Vergeet ik nog wat??? Allemaal voor ons gemak en voor het verbeteren van onze communicatie en van ons contact. Ik maak er ook graag gebruik van want ik zie de voordelen ervan. Triskellon geeft er training in. Maar worden we er als  mens ook beter van? En is onze communicatie nu ook beter geworden?

Maar….. Laten we de boel eens omdraaien. Ik zit daar wel eens over na te denken.  Stel je voor en denk de techniek een beetje weg. We draaien de boel om, hebben niets en we gaan twitteren. Wat een uitvinding. Ongezien en lekker anoniem one-liners verspreiden. En vervolgens gaan we chatten en emailen. En daarna faxen. Live briefjes aan elkaar doorsturen. Dat gaat de goeie kant op. Dan een tijd niets en iemand zegt: Wat ik nu ontdekt heb: de telefoon! Ik kan gewoon op afstand met iemand praten. Zijn stem horen! Niet alleen horen wat hij zegt maar ook horen hóe hij iets zegt! Wat een uitvinding! En iedereen is blij. Een nieuwe hype ontstaat en de wereld wordt beter.

Maar dan! Nog weer enige tijd later doet zich het volgende voorval voor: je hebt iemand persoonlijk ontmoet: face to face, hem aangeraakt, in de ogen gekeken en gesproken. Wat een fantastische ontdekking! De echte ontmoeting zoals Buber het bedoeld heeft. Je ziet de ander, je hoort hem, je ruikt hem wellicht, je voelt hem. En je snapt hem beter. Dat willen we toch? Gesnapt worden?

Moderne communicatiemiddelen en sociale media, ik ben er blij mee en maak er veel gebruik van. In mijn vak wordt steeds meer aan e-coaching gedaan: een combi van onder anderen email en Skype. Over komen waaien uit Amerika waar de coach in New York goed werk doet met zijn cliënt in Los Angeles. Je moet ervan houden inderdaad. Ik gebruik het ook wel maar pas in de loop van een traject en als het naar de inschatting van cliënt en mij kan. Eerder niet.

Maar ik prefereer verder persoonlijke ontmoetingen. De echte ontmoeting. Met mijn familie. Met mijn vrienden. Met mijn medewerkers en collega’s. Mijn klanten. Mensen op straat. Leden van het koor waar ik lid van ben. In de kerk, in een goed restaurant, in een café. De generatie Z voor wie het gebruik van sociale media er net zo bij hoort als lopen, fietsen en zwemmen loopt hierin al voorop. Geweldig!!

Goed idee: Laten we om te beginnen in mijn woonplaats Dronten en overal maar meer van die gezellige bruine cafés op de hoek openen. Voor gezelligheid en persoonlijke ontmoeting. En een beetje om te netwerken want zo zakelijk ben ik ook wel.

oktober 6th, 2011

Bij de dood van Steve Jobs

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

Steve Jobs is dood, de man achter het succes van Apple. Hij was nog maar 56 jaar en dus veel te jong. Een talent op het gebied van innovatie, design en marketing. Ik had veel bewondering voor hem, misschien wel vooral omdat hij altijd zo gewoon is gebleven. Echte topmensen hebben blijkbaar geen opschmuk en uiterlijk vertoon nodig; die zijn gewoon goed in hun werk hetgeen genoeg zegt. Wat een authenticiteit! Zie deze verzameling foto’s van Steve: nergens vertoont hij zich in een snel pak met dito stropdas. http://bit.ly/p8eTne. Het succes van zijn Iware zoals ik het kort samenvat: zijn Imac, Iphone, Ipod en Ipad is ongeëvenaard en ongehoord. Obama heeft gelijk: “Hij veranderde onze levens en leverde een van de zeldzaamste prestaties in de wereld: hij veranderde de manier waarop we de wereld zien.”

Toch heb ik een soort haat-liefde verhouding met Steve Jobs. Ik heb namelijk een bloedhekel aan monopolies. In de loop der jaren heb ik software van Microsoft (ook een monopolist, jaja, ik weet het) leren gebruiken en dat doe ik nog als de Open Source-tegenhanger niet bestaat of onvoldoende kwaliteit biedt. En wat Apple betreft: veel mensen om me heen hebben wel iets van Apple of willen dat aanschaffen. Mijn medewerkers hebben de Ipad ook ontdekt. En het ‘ergste’: Zelfs mijn vrouw is om. Sinds zij een Ipad2 heeft gekocht is het een stuk stiller in huis en blijft de vaste PC op het werkkamertje boven grotendeels ongebruikt…. ‘Heb je dit gezien Wim?’ en ‘Dit is handig’. En eerlijk is eerlijk: aan de kwaliteit van een en ander hoeft niet getwijfeld te worden. Maar ik vind dat de Apple-mania teveel weg heeft van een virus, een echt computer-virus dus. Mensen die erdoor aangestoken worden komen er niet meer vanaf. Levensgevaarlijk.

Ik heb dus een smartphone met Android, en die bevalt goed. Verder heb ik computers met gewoon Windows XP of 7 van Microsoft, maar deels uitgerust met OpenSource software. Daar bevinden zich geen Apples tussen. Maar er komt een tijd dat zelfs(!) ik bij de aanschaf van mijn eigen tablet de vraag moet stellen:  Wordt het een Apple of een andere die draait op Android?

oktober 5th, 2011

Triskellon 10 jaar!

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

9 oktober 2001 was een historische dag. Al geruime tijd was ik van plan om voor mezelf te beginnen en op die dag bracht ik het plan ten uitvoer. Want ik had een grote klant die me voor geruime tijd van inkomen zou voorzien. Van extra inkomen zelfs, want ik had ook nog een werkgever die maandelijks, zo trouw als een hond,  mijn salaris betaalde.

De naam Triskellon ontstond tijdens de zomervakantie. In een souvenirsshop  te Loches, Frankrijk vond ik een tableautje met de triskell. Dat werd de naamgever van mijn bedrijf. Als symbool voor dynamiek, energie, warmte en beweging.

10 jaar. Menig bedrijf bestaat korter. Ik kan een lang verhaal schrijven over de geschiedenis van Triskellon maar mijn lezers zijn voor een groot deel niet-historici. En dus houd ik het maar kort.

Ik ben dus apetrots. Op het team dat mijn bedrijf vormt, op het werk wat we met ons allen hebben geleverd, op de vele positieve reacties die we krijgen. Als expert op het gebied van re-integratie, outplacement, loopbaancoaching, loopbaanadvies, beroepskeuzeonderzoek, HRM-advies etc. Gecertificeerd en al, en klaar voor de toekomst. Zelfstandig maar waarschijnlijk in goede samenwerking met grote buren.

Komende tijd wacht me een leuke klus. Het organiseren van een jubileum-activiteit ergens begin 2012. En daar kijk ik naar uit. Nog veel meer kijk ik uit naar de toekomstige klanten die Triskellon de komende tijd zullen vinden. Van harte welkom!

september 18th, 2011

De visser en het certificaat

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

Sinds begin september jl. mag ik mij NOLOC erkend loopbaanprofessional nomen. Een kroon op mijn loopbaan van ruim 30 jaar. Zie http://www.noloc.nl.

Eigenlijk heb ik niet zoveel met certificering. Ik associeer het snel met veel papierwerk, formeel gedoe in combinatie met rituele dansen en hoge uurtarieven. En daarbij vraag ik me altijd af wie de certificeerders gaat certificeren.

Soms is certificering echter nodig, zo ook in mijn vakgebied.  Steeds meer nieuwe ‘collega’s’ doken de laatste jaren op met zichtbaar beperkte bagage maar met schitterende websites en een goed gebekte presentatie. Aangetrokken door onder anderen de smakelijk ogende ruif van de re-integratie. Alsof loopbaancoaching, outplacement en re-integratie geen specifieke kennis vereisen. Zo ontstond in brede kring van goed gekwalificeerde loopbaancoaches de roep om certificering.  De NOLOC pakte de handschoen op en formuleerde pittige eisen aan een loopbaanprofessional. Hulde!  Ik heb te doen met de mensen die alle aanvragen voor de certificering moesten afhandelen. Wat een werk!!!

Ik moest er dus ook aan geloven. Eh…. Ik wilde eraan geloven. Het kostte wat tijd en moeite en natuurlijk veel werk om alles rond te krijgen. Het traject van een zeer respectabele Urker visser die  uiteindelijk mede door mijn interventies zijn loopbaan omturnde tot docent kunst , cultuur en beeldende vorming diende als casus, aangevuld met uitvoerige beantwoording van een aantal pittige vragen. Ik moest nadenken over mijn werkwijze, mijn specialismen, mijn professionele attitude en ik moest ook berekenen hoeveel tijd ik echt actief ben in mijn werk.

Met succes. Het certificaat is binnen en is drie jaar geldig. Ik ben er uitermate blij mee. Ik hoop dat de certificering zijn uitwerking op onze markt niet mist.

Certificering? Je moet er wel wat voor doen!

 

augustus 11th, 2011

Bij welke minderheid hoor jij?

1 Comment, Geen categorie, by wimkooi.

De hele samenleving is een samenraapsel van minderheden, vind je niet? We horen allemaal wel bij één. En gelukkig maar.

De een is linkshandig, een ander zwart, weer een ander is Fries,  nog een ander homosexueel, weer een ander hartpatiënt, nog weer een ander werkloos. De een kan voetballen, de ander is een fantastische muzikant, een ander heeft een goed luisterend oor, weer een ander heeft ADHD, en ga zo gerust een poosje door. Allemaal prettige of minder prettige variaties op het thema mens. Of je er nou blij mee bent of niet: met ons allen vormen we een prachtig mooi kleurrijk allegaartje van mensen. Wat ons bindt is dit: we hebben elkaar nodig om te kunnen participeren in de samenleving. Al of niet tegen geld en goed voor de economie.

De afgelopen week was er veel aandacht voor homosexualiteit vanwege de gaypride in Amsterdam. Een succesvol, mooi evenement. Goed dat dit plaatsvindt maar zoals altijd als er iets wordt georganiseerd om de aandacht te richten op een minderheid rees ook nu bij mij weer de vraag: Waarom speciaal aandacht voor deze minderheid? Het is toch niet bijzonder dat je tot een minderheid behoort? Want dat doen we toch allemaal?

Beetje naïeve geachte van mij, ik weet het. Want we leven in een soort ‘dictatuur’ van de meerderheid. Ons staatsrecht is niet voor niets op dit uitgangspunt gebaseerd. En als je tot een beroepsgroep behoort waarbij de meerderheid van je collega’s afspreekt of wordt verplicht iets te doen waar jij niet achter kunt staan heb jij een probleem. Raar eigenlijk. Er bestaat discriminatie, dat is helaas maar al te waar. Mensen zoeken vaak veiligheid en sluiten zich graag op in een meerderheid om maar niet op te vallen.

Ik stel voor om een Nationaal Evenement te organiseren. Een soort ‘coming-out’ dag voor iedereen. Iedereen mag dan laten zien bij welke minderheid hij hoort. Iedereen komt uit zijn eigen kooi. Dat wordt ongetwijfeld een leuk, leerzaam, feestelijk evenement. Wat mij betreft met een minority-parade met aandacht voor alle minderheden. Ik zie het al voor me: ‘Gut Jantje, jij bent homosexueel. Ja Pietje en wat leuk, jij hebt rood haar!’ En Beatrice ziet Jantine: ‘Jantine, jij bent werkloos en dat wist ik niet. Kom bij mij voor werk want ik ben namelijk werkgever’. Dat laatste is natuurlijk een overbodige opmerking want dat had Jantina al lang gezien. Zo zijn we allemaal in de gelegenheid om te laten zien hoe uniek we zijn.

Een utopie? Bij welke minderheid hoor jij?

 

 

augustus 10th, 2011

Merk je eigen merk. Over branding

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

Ben jij je eigen merk? Ken jij je eigen merk? Je doet van alles, bent super-actief, vliegt van hot naar her, gaat in op alle vragen die op je af komen, wordt gewaardeerd door jan- en-alleman en iedereen roemt jou want je staat voor iedereen klaar.

Je bent je eigen vliegwiel en hebt vergeten er een aan-uit knop op aan te brengen. Waardeer je ook jezelf of zit je vast in je eigen kooi? Bevalt het om gewaardeerd te worden voor iets waar je eigenlijk toch niet helemaal achter staat?

Tijd voor actie. Maak tijd voor jezelf, schakel desnoods een goede loopbaancoach in en stel jezelf de simpele vraag: Wat doe ik wel niet allemaal? En moet ik daarmee door gaan??

Ontwikkel je eigen merk. Doe aan branding. Stel vast wat jouw passie is en wat jouw talent is. Verbind die beide dingen tot een mooie combinatie en creëer zo je eigen merk. Ga aan het werk met je eigen marketing en merk je eigen merk. Saneer alle activiteiten die je doet. Laat vallen wat je niet leuk vindt of waar je niet goed in bent en voeg nieuwe activiteiten toe, mits ze passen bij jouw merk.

Het leven is zo gek nog niet mits je blijft bij je eigen merk.

juni 17th, 2011

De aanvraag van WW, het klokje en de klepel

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

Leerzame middag achter de rug. Meegekeken met proefpersoon Louis Anne die kort geleden werkloos was geworden en WW had aangevraagd via de website van het UWV. Hij kon me precies uitleggen wat je in zo’n geval overkomt. Ik zag hem winkelen tussen 3 websites. Die van het UWV, Werkplein, en die van het DiGiD, waarin hij om de haverklap opnieuw moest inloggen, tot vervelends toe. Met tamelijk veel uitleg, dat wel, maar ik vrees voor veel mensen te ingewikkeld.

Louis Anne liet ook zien hoe zijn werkverleden in Werkm@p was vastgelegd. Zo te zien had hij zijn best gedaan om dat zo goed mogelijk te doen. Het nam weliswaar veel tijd vertelde hij maar na enkele uren en veel koffie was hij klaar. Althans: hij had alles zo goed mogelijk ingevuld. En natuurlijk: hij had er alle belang bij om het zo goed mogelijk te doen want hij wil zo goed mogelijk bemiddeld worden middels Werkm@p. Op weg naar een goeie volgende stap in zijn loopbaan.

En dus gebeurde het dat hij vacatures gemaild kreeg waaruit bleek dat het klokje was gaan luiden bij het UWV maar de klepel bleek min of meer zoek. Louis Anne was beleidsmedewerker milieu en kreeg vacatures van laboratoriummedewerker. Hij heeft maar niet gesolliciteerd, bang om het UWV belachelijk te maken bij de potentiële werkgever. Het systeem werkte dus bijna goed maar net niet helemaal.

Onze database ziet er volgens Louis Anne beter uit en ik bied UWV bij dezen graag onze hulp aan. Zo maar een voorbeeld en ach er zullen ook voorbeelden zijn van situaties waarbij het wel goed ging.

Louis Paul is slim. Zo slim dat hij menigeen te slim af is. Hij redt zich prima met webbases applicaties als Werkm@p. Ondertussen blijf ik mij zorgen maken over heel veel anderen die dit niet zo goed kunnen. En over hun toekomst. Komt het goed met hen?

In een meer maatschappelijke context: ik maak me grote zorgen over het aantal mensen die nu werkloos worden en veel te weinig hulp krijgen bij het vinden van nieuw werk. Staan zij straks op de stoep bij gemeenten voor Bijstand? Die dan aangewezen zijn op een duur re-integratietraject? En dat terwijl ze met wat extra begeleiding best werk hadden kunnen vinden? Hoezo bezuinigingen!

 

mei 17th, 2011

Uitvoering musical betekent aanboren talent

No Comments, Geen categorie, by wimkooi.

Afgelopen weekend was het dan zover. De musical Ester werd uitgevoerd in het Kerkcentrum de Open Hof in Dronten. Een prachtig, actueel, eeuwenoud verhaal gestoken in een aanstekelijk hedendaags jasje. Zo’n 170 mensen hadden er een jaar lang aan gewerkt. Spelers,regisseurs, koorleden, muzikanten, techneuten, decorbouwers, een voor zover ik weet onbetaalde directeur, sponsorwervers, etc. Mensen die van tevoren niet wisten dat ze de vereiste talenten hadden, bleken daar gewoon over te beschikken. Supertalenten stonden op en schitterden in hun spel. Ik heb het hele jaar geen wanklank gehoord ondanks de kritische houding die men naar elkaar had. Geweldig om mee te maken.
Triskellon trad op als een van de hoofdsponsoren. Want hier gebeurde wat wij graag zien en wat we graag stimuleren. Mensen die de kans krijgen om bij zichzelf nieuwe talenten aan te boren door ze daarvoor de gelegenheid te bieden. Goed voor hun zelfbeeld, zelfvertrouwen en uiteindelijk hun zoektocht naar geschikt en passend werk en een inspirerende loopbaan. Zoals de roos van Jericho dat in de woestijn ook krijgt als hij, voortgedreven door de wind, ergens wat water vindt en binnen enkele uren uitgroeit tot een prachtige groene plant. Kom hem maar eens bij mij bekijken.
Ik had een bijdrage in het grote geheel. Ik mocht sponsoren werven. Nadat zij een brief hadden gehad met het verzoek Ester te sponsoren mocht ik hen persoonlijk vragen om mee te werken. Ik heb me daar vrolijk in kunnen uitleven. En met succes. Ook een talent bij mij? Nu, twee dagen later ben ik, ondanks de kleine bijdrage die ik had, nog aan het afkicken. Zoals de meeste anderen. Ik kijk uit naar het volgende musical-project.
En ik heb ook nog een idee bedacht. Loopbaancoaching voor potentiële en aftredende koninginnen.