Triskellon Blog Wim Kooi

Triskellon, alles op gebied van mens en werk

december 2nd, 2012

Trend van vandaag: De dehospitalisering van de samenleving.

Geen categorie, by wimkooi.

Ooit gehoord van hospitalisering? Van dehospitalisering dan? Waarschijnlijk niet want dat begrip heb ik zelf bedacht. De dehospitalisering van de samenleving.

Even uitleggen. Hospitalisering staat voor het optreden van veranderingen in het gedrag ten gevolge van een opname en een langdurig verblijf in een zorginstelling. “Bewoner heeft zich goed aangepast, maar vertoont weinig initiatief”, staat dan in verslagen. Gehospitaliseerden vervallen volgens de omschrijvingen in passief, soms apathisch gedrag. Kijk even op de wikipedia-pagina voor meer info. http://nl.wikipedia.org/wiki/Hospitalisatie

Nederland heeft een lange periode achter de rug waarin voor de meeste mensen de belangrijkste dingen in het leven geregeld waren. In de zorg, op de arbeidsmarkt, bij een werkgever, in het onderwijs. Voor de meeste dingen waar mensen tegenaan liepen bestond wel een voorziening of een regeling, meestal gratis of via een verzekering. Ze hadden het voor ons goed bedacht. En we vonden alle voorzieningen die er waren heel normaal. Maar eigenlijk waren we met zijn allen ook wel een beetje gehospitaliseerd vind ik. Alle voorzieningen maakten ons ook wel een beetje lui. Waren we ook niet verwend?

Die tijd is voorbij. Er is een kanteling gaande. Wie nu iets wil moet het zelf regelen, en er vaak voor betalen. Voorbeelden te over. Ik noem een paar willekeurige.

  • Wie wil studeren moet een lening afsluiten.
  • Medische voorzieningen koop je via een aanvullende verzekering.
  • Wie mantelzorg nodig heeft kan sinds kort terecht bij een organisatie die mantelzorgers aanbiedt tegen betaling.
  • Een vaste baan krijg je nog maar zelden en je moet je erop instellen dat je blijvend alert moet zijn op je positie.
  • Wie ooit ambtenaar was bij de PTT denkt vast nog regelmatig terug aan die tijd, waarbij je je zeker geen zorgen hoefde te maken over je toekomst.
  • De man die na ontslag bij Fokker in 1996 nieuwe zekerheid dacht te vinden als buschauffeur maar nu moet afwachten of hij na 2013 zijn baan kan behouden.
  • Wie werkloos wordt moet zelf zorgen voor nieuw werk. Dat noem ik re-integratie 3.0. Begeleiding, re-integratie voor iemand met WW bestaat niet meer sinds het UWV ermee is gestopt..
  • Onderhoud van je loopbaan moet je zelf doen.
  • De WW zelf wordt korter van duur. Ga daar tenminste maar vanuit.

Dehospitalisering noem ik dat. Het is het tegengestelde van hospitalisering. Dehospitalisering van de samenleving dus. Let maar op. Je ziet het overal en er is geen ontkomen aan. Met crisis en bezuinigingen hooguit als katalysator. Je wordt steeds meer op eigen benen gezet. Gedwongen tot zelfredzaamheid. Je wordt je eigen ondernemer. Als jij een voorziening wilt moet je het zelf regelen en in veel gevallen ook zelf betalen.

De dehospitalisering vraagt een omslag in denken bij jou en het heeft dus ook financiële consequenties. Daarmee wordt in geen enkel koopkrachtplaatje rekening gehouden! Wat kun jij doen? Wat kan de samenleving doen? Wat kan de overheid wel doen? Wat kan ‘de markt’ doen?  Ik heb genoeg ideeën. Daarover later meer. Maar ik laat jou graag eerst aan het woord door te reageren op deze blog. Of geef een like op mijn Facebook-pagina. Zie http://nl-nl.facebook.com/wim.kooi.9

 

Back Top

Responses to “Trend van vandaag: De dehospitalisering van de samenleving.”

Comments (2) Trackbacks (0) Leave a comment Trackback url
  1. Dag Wim,

    Goede blog, is zeker allemaal waar. Maar dat betekent nog niet dat ik het allemaal goed vind….

    Mieke

  2. beste Wim,

    Dehospitalizeren noem je het. De trend is onmiskenbaar: je bent meer en meer op je zelf teruggeworpen op de arbeidsmarkt en solide CAO, vaste baan, mooie regeling, ze worden meer en meer iets van vroeger. En al die vangnetten om eventjes of voor heel lang uit te rusten als het tegen zit, die beginnen inmiddels toch wel erg grote mazen te krijgen. De D66′er noemt het hervormen, want het individu kan zich onder het nieuwe gesternte ten volle ontplooien nu al wat collectief is bijna vanzelf verdampt, en de SP’er noemt het het afbreken van collectieve voorzieningen want er zijn wel erg veel mensen die zich in die omstandigheden niet kunnen redden.

    Maar is de trend ook onomkeerbaar? Zeggen we, eenmaal beland in de 22e eeuw, dat die vangnetten in de 20e eeuw niet meer dan een kortstondige oprisping van misplaatste solidariteit waren voor de niet-kunnenden, waar de niet-willenden helaas ook gebruik van maakten, en zullen we daarmee in de 22e eeuw dan eindelijk de maatschappelijke ordening bereikt hebben die de mens het beste past? Is de overheid er dan alleen om de nachtwakerstaat te bewaken?
    Hospitalen, ik ben er groot voorstander van, maar ik blijf het liefst ver uit de buurt.

  1. No trackbacks yet.

Geef een reactie

Jouw e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*